Bitwa pod Cecorą

Zdjęcie znalezione na stronie Wikipedia.org

Początek wojny polsko – tureckiej stanowiła stoczona we wrześniu 1620 roku bitwa pod Cecorą. Polskie wojska dowodzone były przez wielkiego hetmana koronnego Stanisława Zółkiewskiego. Wojska polskie zostały krwawo rozbite przez tureckie dowodzone przez Iskandera Paszę, a sam dowódca Żółkiewski poniósł śmierć, jednakże uprzednio wypowiadając słowa: „Jakże słodko i zaszczytnie jest umierać za ojczyznę”. Mimo podeszłego wieku – 73 lata – hetman Żółkiewski wykazał ogromny hart i wolę walki.

Zginął jak prawdziwy bohater, mimo że miał możliwość ucieczki, którą zapewniła mu starszyzna. Bitwa pod Cecorą przyniosła Polakom klęskę, ponieśli oni ogromne straty. Ale ciężko o wygraną jeśli na siedem tysięcy żołnierzy przypada ponad dwadzieścia tysięcy Turków i Tatarów. Sam pomysł rozegrania przez Polaków bitwy jest godny uwagi, gdyż miała ona mieć charakter bitwy taborowej. Zamieszanie w polskim obozie i niekorzystne konsekwencje przyniósł bunt walczących, którzy podejrzewali dowódców o to, że ci chcą ich pozostawić samych sobie.

Bądź pierwszy, który skomentuje ten wpis!

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany.


*